جمهوری فدراتیو آلمان یکی از کشورهای اروپای غربی است که از سال 1989، پس از فروپاشی دیوار برلین، در تلاش است با توسعه اقتصادی روزافزون، گذشته‌ها را جبران کند

این کشور از شمال با دریای شمالی، دریای بالتیک و دانمارک، از شرق با لهستان و جمهوری چک، از جنوب با اتریش و سوئیس و از غرب با فرانسه، لوکزامبورگ و هلند هم‌مرز است.

اغلب مردم این کشور مسیحی هستند. امید به زندگی در میان زنان 81 سال و در میان مردان 76 سال است. جمهوری فدراتیو آلمان 16 فدراسیون دارد. این فدراسیون‌ها می‌توانند در برخی مسائل مستقل عمل کنند.

بادن وورتمبرگ، بایرن، برلین، براندنبورگ، برمن، هامبورگ، هسن، مکلنبورگ-فورپومرن، نیدرزاکسن، نوردراین-وستفالن، راینلاند-فالتز، زارلاند، زاکسن-آنهالت، اشلسویگ-هولشتاین و تورینگن 16فدراسیون این کشور هستند.

پایتخت و محل استقرار دولت آلمان برلین است. آلمان عضو سازمان‌هایی چون سازمان ملل متحد، ناتو، G8، اتحادیه اروپا و 1+5 است.

پس از جنگ جهانی دوم که آلمان آغازگر آن بود، این کشور به دو بخش آلمان غربی و آلمان شرقی تقسیم شد و دیوار برلین شهر برلین را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم کرد.

مردم آلمان شرقی که تحت نظارت شوروی زندگی می‌کردند در وضعیت اقتصادی بدی به سر می‌بردند.

پس از فروپاشی دیوار برلین بود که به یک باره اقتصاد آلمان شکوفا شد و در عرض چند سال این کشور در رده سه کشور اول اقتصادی جهان در کنار آمریکا و ژاپن قرار گرفت.

اقتصاد در آلمان

آلمان سومین کشور جهان از نظر تولید ناخالص داخلی است و بزرگترین صادر کننده کالا (از نظر درآمد) و دومین کشور واردکننده کالا در جهان است.

بر اساس آمارهای سازمان جهانی تجارت میزان صادرات آلمان در سال 2006میلادی133/1تریلیون دلار بود.با این حال همچنان کیفیت زندگی در نیمه غربی آلمان بالاتر از نیمه شرقی آن است.

در آلمان صنایع زیادی فعالند. صنایعی چون الکتریکی، مکانیکی، مواد شیمیایی، منسوجات، غذایی و وسایل نقلیه. کارخانه‌های اتوموبیل‌سازی بنز، بی.ام.و و فولکس واگن محصولات خود را در تمام دنیا عرضه می‌کنند. مهمترین صادرات این کشور وسایل نقلیه موتوری و وسایل الکتریکی است.

در سال 2002 میلادی آلمان پنجمین مصرف‌کننده انرژی در جهان بود و دو سوم انرژی اولیه در این کشور وارد می‌شد. در همین سال آلمان بزرگترین مصوف‌کننده الکتریسیته در میان کشورهای اروپایی بود.

در همین سال دولتمردان آلمان تامین نیمی از انرژی‌های مصرفی کشور از انرژی‌های تجدیدپذیر را در دستور کار خود قرار دادند.

آلمان بجز زغال سنگ معادن نسبتا کوچک سنگ آهن، بوکسیت، سنگ مس، نیکل، قلع، نقره، پتاس و نمک، ذخایر طبیعی نسبتا کمی دارد.

بانکداری و امور مالی از منابع مهم درآمد ارز خارجی است، و فرانکفورت یکی از مراکز اصلی امور مالی و تجاری در جهان است.

نرخ بیکاری در این کشور 1/7 درصد است که همین امر یکی از مهمترین معضلات پیش‌روی سیاستمداران این کشور است.

سیاست در آلمان

مبنای تصمیم‌گیری‌ها در جمهوری فدراتیو آلمان قانون اساسی این کشور است که در آن بر دموکراتیک بودن این کشور تاکید شده است. در رأس دولت این کشور رئیس جمهور قرار دارد که بیشتر نقشی نمادین دارد و تصمیم‌گیری‌ها در آلمان به عهده رئیس حکومت است که صدر اعظم خوانده می‌شود.

در آلمان احزاب برزگ و کوچکی زیادی فعالند که در میان آنها حزب‌های دموکرات مسیحی(CDU)، سوسیال ‌مسیحی (CSU)، سوسیال‌ دموکرات (SPD)، لیبرال (FDP)، اتحاد  ۹۰ درصدی سبزها (Bündnis 90/Die Grünen) و حزب چپ (Die Linke) از قدرت بیشتری برخوردارند.

آلمان و فرانسه از دیرباز نزدیکی سیاسی زیادی به هم داشته‌اند که این موضوع در دوران صدراعظمی هلموت کهل در آلمان و فرانسیس میتیران در فرانسه افزایش یافت.

ارتباطات در آلمان

این کشور از نظر ارتباطی جزو کشورهای پیشرفته است. 54 میلیون خط تلفن ثابت در این کشور وجود دارد و بیش از 84 میلیون خط تلفن همراه.

373 شبکه تلویزیونی در این کشور برنامه پخش می‌کنند و 38میلیون و 600 هزار کاربر اینترنت دارد.

16 میلیون و 494 هزار میزبان اینترنتی در این کشور وجود دارد و دامنه اینترنتی آن de. است.

آلمان در یک نگاه

برگرفته از همشهری آنلاین