ویزای شینگن مورد نیاز افرادی با ملیت‌های غیر از اتحادیه اروپا است که تمایل دارند به دلایلی غیر از اشتغال و فعالیت‌های تجاری و تنها برای مدتی کوتاه به اروپا سفر کنند.
ویزای شینگن اروپا که فعالیت خود را از سال 1995 آغاز نموده، نام خود را از دهکده ای در لوکزامبرگ، جایی که بیش از یک دهه پیش توافق نهایی در آن به امضا رسید، گرفته است. این ویزا برای آسان نمودن جابه‌جایی آزادانه مسافران در سراسر اروپا طراحی شده است.

توافق‌نامه شینگن، عملاً مشابه ویزای بریتانیا، به صورت متنوع به منظور ویزای جهانگردی یا ویزای مسافرتی مورد مراجعه قرار می‌گیرد، زیرا به دارندگان آن اجازه می‌دهد که به کشورهای شرکت‌کننده در پیمان برای مدتی محدود مسافرت نموده و پس از آن به کشور محل اقامت خود برگردند.
در حال حاضر، کشورهای زیر در این طرح شرکت دارند. توجه کنید که کشورهای انگلستان و جمهوری ایرلند با وجودی که عضو اتحادیه اروپا هستند، در حال حاضر عضو این توافقنامه نیستند.

• اتریش
• بلژیک
• جمهوری چک
• دانمارک
• استونیا
• فنلاند
• فرانسه
• آلمان
• یونان
• مجارستان
• ایسلند
• ایتالیا
• لاتویا
• لیتوانی
• لوکزامبورگ
• مالتا
• هلند
• نروژ
• لهستان
• پرتغال
• اسلوواکی
• اسلوونی
• اسپانیا
• سوئد
• سوئیس

کشورهایی که هنوز عضو پیمان شینگن نیستند:

• انگلستان
• ایرلند
• بلغارستان
• رومانی
• قبرس
• صربستان
• لیختن اشتاین

فواید طرح شینگن کاملاً واضح است، فرد دارنده این ویزا اجازه دارد تا مدت اعتبار این سند، به هر کشوری در داخل محدوده مهاجرتی شینگن مسافرت نماید. قبل از انجام این توافق، کشور‌های اروپایی شرکت‌کننده در این طرح، به یک نظام پیچیده و غالباً مزاحم کنترل بازرسی مرزی متکی بودند.
همچنین از آنجا که اکثر ملت های عضو توافقنامه شینگن، عضو اتحادیه اروپا نیز هستند، کنترل گمرکی برای ورود مجاز بین ملت های عضو برداشته شده است.
در شرایطی که یک کشور عضو شینگن با قلمرو کشوری غیر عضو هم‌مرز است ولی هر دو کشور عضو اتحادیه اروپا باشند، بازرسی گذرنامه صورت می‌گیرد ولی بازرسی گمرکی دیگر وجود نخواهد داشت.
در شرایطی که دو کشور عضو شینگن با یکدیگر هم‌مرز باشند ولی تنها یکی از آن دو، عضو اتحادیه اروپا باشند، عکس آن صحیح است. درخواست ویزا برای ورود به کشورهای اروپایی به این صورت، درخواست ویزای موقت است. به عبارت دیگر، اقامت دائم یا وضعیت ثابت را در هیچ کدام از کشورهای عضو ارائه نمی‌دهد.
علاوه بر این، با وجود اینکه برخی اوقات به ویزای شینگن ویزای تجاری شینگن نیز گفته می شود، دارندگان این نوع ویزا، اجازه ندارند در طی اقامت کوتاه خود در اروپا، دنبال شغل بگردند و یا استخدام شوند.
دارندگان این نوع ویزا، همچون ویزای دیگر کشور‌ها، می توانند در اجلاس‌ها شرکت کنند، مأموریت حقیقت یابی را انجام دهند و یا به دنبال جذب منابع برای مشتریان و تجهیزات باشند. در هر صورت، اشتغال بدون درخواست مجوز کار، برای کشوری که متقاضی قصد اشتغال در آن را دارد، ممنوع است.
درخواست ویزای شینگن معمولاً برای یکی از سه مورد زیر صادر می شود: ویزای ترانزیت فرودگاه، ویزای ترانزیت و ویزای کوتاه‌مدت که اغلب تقاضاها برای مورد آخر است.

ویزای ترانزیت فرودگاه
دارندگان این ویزا اجازه دارند در طول مسافرت خود از منطقه ترانزیت بین‌المللی یک کشور عضو شینگن عبور نمایند، اما حق ورود به قلمرو آن کشوررا ندارند.

ویزای ترانزیت
دارندگان این ویزا اجازه دارند با عبور از کشورهای عضو شینگن به مقصد نهایی خود سفر کنند. دوره ترانزیت نباید از پنج روز بیشتر باشد.

ویزای کوتاه مدت
این ویزا که گاهی به عنوان ویزای مسافرتی شناخته می شود، ویزای با امکان ورود متعدد بوده و به فردی با ملیتی غیرEEA ا جازه می‌دهد به کشورهای عضو شینگن با اقامت 90 روزه وارد شود. مجموع دوره‌های مشابه نباید از شش ماه بیشتر شود.

لازم به ذکر است که خدمات این نوع ویزا مانند سایر ویزاها، نباید به عنوان تضمینی برای ورود به کشور عضو تلقی گردد. دارندگان این نوع ویزا همواره تحت کنترل مهاجرتی بوده و ممکن است با ورود آنها به کشور مورد نظر موافقت نشود.